22 december 2020 om 16:00
beeld

Sinds een half jaar word ik ‘meneer’ genoemd. Ik ben namelijk leraar geworden

Sinds een half jaar word ik ‘meneer’ genoemd. Ik ben in de afgelopen maanden namelijk gepromoveerd tot docent. Meneer Matsinger is godsdienstleraar geworden. Het diploma heeft een kleine twintig jaar onder het stof in een lade gelegen, maar het Covid-tijdperk heeft ervoor gezorgd dat ik nu voor de klas sta. Niks geen ‘hé Corjan!’ meer, het is nu meneer Matsinger die door de gangen van de middelbare school loopt. Twee dagen in de week bezoeken de honderden leerlingen van tien klassen mijn klaslokaal in Utrecht.

Ja, ik ben ook nog steeds ZZP-er, maar ik heb een flinke carrièreswitch gemaakt. Of ik het ook gedurfd had als er geen coronacrisis was geweest, ik weet het niet. Halverwege maart werd mijn wereld op zijn kop gezet. In een week tijd zag ik door de coronacrisis al mijn spreekbeurten uit mijn agenda verdwijnen. Tuurlijk als reli-ondernemer probeer je te na te denken over je pensioen en een arbeidsongeschiktheidsverzekering, maar een pandemie die je werk laat verdampen die zag ik echt niet aankomen. Maar een crisis kan blijkbaar ook leiden tot nieuwe kansen. Want de religieus trendwatcher en jongerenwerker die in het pre-corona tijdperk training na training gaf, staat nu als een soort ‘zij-instromer’ zelf voor de groep.

liever dik in de kistIk ..

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

In Nederland is ruimte voor open debat, toch? Dat kan nog tegenvallen

Journalisten die de democratische werking van de media verdacht maken. Zonder blikken of blozen. Het gebeurde in het Humanprogramma Mediastorm. Een veeg teken, aldus Reina Wiskerke.

Afbeelding

Een gedenksteen voor het alledaagse: ‘Op 18 januari 1847 gebeurde hier niets’

Wat is het heerlijk als je niet bij een veldslag bent en er geen vrede hoeft te worden gesloten. Wees blij als er vandaag niets bijzonders gebeurt, zegt Bram van de Baak in zijn column.

Afbeelding

Bij de aanblik van al die opgepompte bijna-blote lijven zonk me alle moed in de schoenen

De zoon van Annemarie van Heijningen deed zichzelf een fitness-fotoshoot cadeau. ‘Zal ik met je meegaan?, vroeg ik, en ik hoopte dat hij nee zou zeggen.’ Maar dat deed hij niet.

Afbeelding

Is Nederland ‘te vol’? Waar moeten al die nieuwkomers straks wonen?

Huisvest in nieuwe flats studenten, asielzoekers en ouderen, stelt Hilbrand Rozema. ‘Naast en door elkaar. Op die manier blijft er open landschap over en hoeven we niet naar Amerika. Want dat wil ik niet, ik houd van Nederland.’

Afbeelding

Een asielzoeker zingt ‘Welkom in Gods huis’ - de woorden bleven bij hem hangen

In haar kerk is een groep asielzoekers gearriveerd, schrijft Sophia Geuze. ‘Al is er maar één die nu bij ons tot rust komt en zich welkom voelt in onze gemeenschap.’

Afbeelding

Als je het woord sorry niet over je lippen krijgt, en het niet kunt aanhoren, dan begint de rancune

In zijn vaste column voor het Nederlands Dagblad komt Gert-Jan Segers deze week terug op zijn ‘Gideonsbende’-column van eind augustus. ‘Ik wilde opkomen voor mijn Haagse matties, maar heb van de weeromstuit anderen geraakt.’

Afbeelding

Wat is het sprekende van een Christusbeeld? De beeldcultuur is overschat

Het zijn uitgerekend de woorden op de sokkel van een Christusbeeld in het kerkdorp Schalkhaar die echt aanspreken, ziet columnist Gerard ter Horst. Geloven is inderdaad ‘uit het horen’.

Afbeelding

Dogma’s die botsen in je hoofd, kunnen je denken verdiepen

Leer mij de mens kennen, schrijft Reina Wiskerke. Zij is gehecht aan een gewraakt kerkelijk dogma dat de mens geneigd is tot alle kwaad. Het helpt haar het nieuws te verteren.

Afbeelding

Protocollen voor de veiligheid behoeden je niet voor een volgepieste broek

Melk, boter, nieuwe tandenborstel, een prei, afrekenen, deuren door, ‘mamma, ik moet plassen’. Plassen. Een wc. Het komt als een soort schok tot me dat de architect van dit betonnen vierkant de wc vergeten is, schrijft Romle Verkerk.