*

Column

De kerk is een ruimte voor kwetsbare verhalen die gehoord worden

Sinds maart dit jaar gaan we naar de kerk in onze eigen huiskamer. En op allerlei andere manieren proberen we contact te houden met onze zusters en broeders uit de kerk.

We maakten mooie filmpjes afgelopen zomer met jongeren over diepe thema’s: depressie, eigenwaarde, perfectionisme, lhbtq en Black Lives Matter. Ik mocht telefonisch de voorgesprekken doen en kreeg eerlijke verhalen te horen die me stuk voor stuk raakten.

Afgelopen zaterdag namen we vast een aantal filmpjes op voor de kerstnachtdienst. Mensen vertelden hoe anders Kerst zal zijn. Het kerstkoor zal niet zingen na maandenlang oefenen. Samen zingen is goed luisteren naar elkaar zodat het een muziekstuk wordt, vertelde mijn jonge broeder, de kerstkoordirigent. En dat hoopt hij dat we blijven doen, ook nu de monden gesloten blijven. Een jong echtpaar vertelde met hun drie maanden oude baby op schoot hoeveel dieper ze nu Gods genade en zijn liefde ervaren. En een oude broeder vertelde dat hij de kerk zo mist omdat hij zijn vrouw ook al moet missen aan alzheimer.

Weer ontroerende verhalen. Daar is de kerk juist voor. Een ruimte waar eerlijke, kwetsbare verhalen verteld mogen worden. Aan mensen die willen luisteren. En aan God, die altijd hoort.

Columns

meer ‘Columns’

advertentie