Column

Ik dank God voor de Schriftuur en de natuur. Voor de preekstoel en de paddenstoel

Het is herfst. Niet helemaal toevallig heb ik juist nu een preekafspraak toegezegd in een bosrijke omgeving. Na het
(s)preken ga ik namelijk graag de natuur in en het bos vind ik in dit seizoen het mooist.

Ik heb afgesproken met Koos, een vriend, die ook een liefhebber is van de natuur. Met de Schriftuur heeft hij niet zoveel. Ergens op zolder ligt nog wel een bijbeltje - onder het stof, gekregen van een overleden familielid.

Onze gesprekken gaan alle kanten op. Mijn preek van vanmorgen, zijn brunch met zijn gezin. Zijn thuiswerken, mijn trainingen, die deels fysiek, deels online doorgaan, en allerlei andere coronagevolgen voor ons leven. ‘Geloof jij eigenlijk dat God corona heeft gestuurd om er iets van te leren? Om ons stil te zetten, zoa..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vier artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Heeft u al een account? Log in


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Columns

meer ‘Columns’

advertentie