Het klooster was de kern van ons vriendenweekend, en niet (alleen) door het trappistenbier | Nederlands Dagblad

aangepast op 1 december 2020 om 08:28

Het klooster was de kern van ons vriendenweekend, en niet (alleen) door het trappistenbier
Column

Het klooster was de kern van ons vriendenweekend, en niet (alleen) door het trappistenbier

De kerkdeur gaat open, er verschijnt een trappist in zwart-wit. Er is op ons gerekend. Aan het plafond in de abdij van Koningshoeven gloeien de verwarmingsbuizen oranje op. Wij schuiven eronder als kuikens onder de broedlamp.

Nou ja, kuikens. De bezoekers zijn grijs. En we vieren de vijftigste verjaardag van een van ons. Maar Brabant is niet de plek om te beknibbelen op je agrarische metaforen.

Of op wat dan ook, for that matter.

Een monnik klautert een keukentrapje op en ontsteekt de eerste adventkaars. Een keukentrappist! De liturgie rimpelt door ons heen. We zitten in hoge banken vol houtsnijwerk van heiligen, zoals Hedwig, Aelred, Bonifatius XII, Edwinus, Ludgarda. De laatste keer dat de kerkbanken zo groot waren en ik zo klein, dat moe..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vier artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Heeft u al een account? Log in


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Columns

meer ‘Columns’