30 november 2020 om 17:18
Almatine Leene, Theoloog des Vaderlands, predikant van de GKv Hattem-Noord en docent aan de Viaa Hogeschool.
beeld Dick Vos

Dat kan echt niet, zei de stewardess. Maar wie bepaalt wat wel of niet kan?

Ik stond nog geen twee minuten op Nederlandse bodem toen iemand zei: ‘Dat kan echt niet.’ Het waren de woorden van een stewardess nadat ik met mijn man en kinderen op een uitgestorven Schiphol het cabinepersoneel was gepasseerd. Ze verwees naar de blote voeten van mijn middelste. Ik heb er niet op gereageerd want in Zuid-Afrika is ‘kaalvoet’ lopen de normaalste zaak van de wereld, dus ze kon al blij zijn dat de meerderheid van ons gezin schoenen aan had.

Toch zette haar opmerking me aan het denken. Waarom kan mijn kind volgens haar niet op blote voeten lopen? Waarom moet ze daar iets van vinden of zeggen? Wie bepaalt eigenlijk wat wel of niet kan?

In de tijd dat ik in Zuid-Afrika woonde, hoorde ik van Nederlanders wel vaker wat wel en niet kan: als het ging om de rassenproblematiek, de armoede of de politiek. Alsof het allemaal heel eenvoudig is en je het als Nederlander beter weet.

Het duurde eventjes voordat ik doorhad dat wij als Nederlanders vaak ongevraagd en ongezouten onze mening geven. Pas na een paar jaar leerde ik steeds meer mijn mond te houden en vooral te luisteren of vragen te stellen. Wat heeft apartheid met jou gedaan, hoe voelt het om een corrupte president te hebben en wa..

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

De wetenschap dat God bij ons is, geeft ons het geloof in een goede afloop

Columnist John Hofwijks geniet van Oranje en van de saamhorigheid. Hij ziet ook veel biddende spelers. Waar bidden ze voor? ‘Er kan maar één land wereldkampioen worden.’

Afbeelding

In Engeland worden koorleiders en zangers ontslagen. Wat mag een koor de kerk kosten?

Het ware, het goede en het schone zijn wegen naar God, zegt een oude traditie. Het ware staat hier bij protestanten met stip bovenaan, schrijft columnist Wim Houtman.

Afbeelding

Het geld op je bankrekening is je ook maar geschonken, dus waak ervoor dat het geen afgod wordt

We moeten ervoor waken dat geld geen afgod wordt. Zowel in de zin van meer begeren als door er continu over in te zitten dat je voldoende hebt. Ook dán dien je twee heren, schrijft Hannah Keijzer in haar gastcolumn.

Afbeelding

Armoede zou niet hoeven in een land als Nederland? Het gebeurt júist in een land als Nederland

De energiecrisis slaat hard toe in Moerwijk, de buurt waar pastor Bettelies Westerbeek werkt. ‘Crisis is hier niets nieuws: al jaren zitten mensen gevangen in armoede, stress en schulden,’ schrijft Westerbeek.

Afbeelding

Nog maar drie weken, dan wordt het weer langer licht!

De Zuid-Veluwe ligt in een rokerig winterlicht. We lopen van Arnhem naar Beekbergen, 23 kilometer, de vaste vriendengroep. Ook na 25 jaar vriendschap is er tijd in te halen en veel te bespreken.

Afbeelding

Een nieuwe manier van bijbellezen: als het Woord wordt beroofd van zijn universele gezag, is alles vloeibaar

Het verontrust mij dat een ingrijpend nieuwe manier van bijbellezen met zo weinig discussie wordt geïntroduceerd, schrijft SGP-senator Diederik van Dijk. ‘Voor die zorg wil ik als onvolkomen medebroeder aandacht vragen.’

Afbeelding

Het leven is onvoorspelbaar, daarom zeg ik vaak tegen vrienden en familie: ik hou van je

Ik weet dat het leven plotseling zo anders kan zijn. Het ene moment zit ik als veertienjarige nog naast mijn vader in de auto, het andere moment bezwijk ik bijna, schrijft Marina de Haan.

Afbeelding

We komen samen om God te eren, te dienen. De kerk is daarin een middel, geen doel

Er is weinig dat zo diep onder je huid gaat zitten, dan geloof (en ongeloof), zegt Gerard Ter Horst. Juist daaromtrent raakt ‘de kerk’ vele snaren, ten goede of ten kwade.

Afbeelding

Kerntaak in ons gezinshuis: op slinkse wijze zien te voorkomen dat de pleuris uitbreekt

Ik was al een conflictmijdend type, maar daar kun je dus ook je vak van maken, schrijft Anita Zeldenrust over haar dagelijks leven als moeder in een gezinshuis en hoe ze smeulende vuurtjes al zeer vroeg opmerkt.