*

aangepast op 31 oktober 2020 om 07:26

Column

Toen het applaus van de tribune klaterde, zei iets in haar: ‘En nu stop je ermee’

Ze liep in haar trainingspak de kerk in. Het viel me op hoe tenger ze was. Ik had over haar leven gelezen en was onder de indruk. Topturnster. Buitencategorie. Nationaal kampioen. Sportvrouw van het jaar. Maar niet onbekend met de onderkant van de vloer. Twee jaar in een auto geslapen. Vastgezeten om duistere dingen. Om geld verlegen, haar lichaam aan camera’s gegeven. Getekend door mentale en fysieke intimidatie in de sportwereld. De breuk met haar komaf. Ik kon haar biografie amper wegleggen. Het leven is een vreemde reis en ons hart een donker ding.

Maar plotseling stond ze dus daar, in haar Adidas-trainingspak: afwachtend, een soort van schuchter. Onder de indruk van die magistrale Jacobikerk.

Is in ieder leven een spoor van God te vin..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vier artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Heeft u al een account? Log in


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

advertentie