Ikenmijnhuis: snotgelukkig

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Hij herstelt van een griepje en ik mag op hem passen. We puzzelen en spelen, maar na een tijdje stort hij in. Verdrietig hangt hij wat rond. We gaan samen in de stoel dicht bij de brandende kachel zitten. Hij stopt zijn kleverige hoofdje in mijn hals. Ik wieg heen en weer en zing zachtjes het onzinversje in zijn oor dat mijn moeder voor mij en ik op mijn beurt voor zijn moeder zong. En voel me snotgelukkig.

Dit is 100% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door