Ikenmijnhuis: broek

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Ik loop naar het station als ik ineens iemand hoor roepen. Een man op een fiets probeert mij breed lachend iets duidelijk te maken. Ik heb geen idee wat hij bedoelt. Hij fietst nu met mij op en zegt: ‘Uw broek, wat een mooie broek!’ Als ik nog steeds niet-begrijpend naar hem kijk, zegt hij: ‘De kleur. Schitterend hemelsblauw. U maakt mijn hele dag weer goed.’ Mijn dag was ook al goed en nu nog beter.

PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?