Ik en mijn huis: tas vergeten

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Mijn dochter was op zoek naar een nieuw jurkje. Maar eerst nog een kop koffie op een terras. Aan het tafeltje naast ons zaten twee mannen op leeftijd gezellig te praten. Na de koffie begon de trektocht langs winkels. Na toch wel drie kwartier ontdekte ik tot mijn schrik dat ik mijn tas op het terras had laten staan. Met alles erin. We renden naar de plek des onheils. Een van de twee mannen zat er nog, ontspannen achterover geleund. Hij begroette ons goedmoedig: ‘Ik heb even op die tas gepast. Ik dacht: die komen echt wel terug.’ Gelukkig, aardige mensen bestaan nog.

PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?