Feuilleton: Waterval (99)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

99. Als ze eindelijk opkijkt, kijkt ze niet naar mij. Haar blik ontsnapt aan de troosteloze wanden van deze kamer en zoekt de lucht, waar dreigende wolken een jach­tig heenkomen zoeken.

Lang blijft het stil. Ik sla mijn benen over elkaar en kijk onwil­lekeurig ook naar de lucht die onbereikbaar ver weg lijkt.

‘De ogen van je moeder,’ zegt tante Thea zacht. ‘Ik zie steeds maar die ogen van je moeder voor me, toen ze me wegstuurde. Ze stonden zo kil. De kilte van iemand die niet bij machte is om te vergeven.’ Haar hoofd schudt zachtjes heen en weer en een traan vindt langzaam zijn weg langs …
Dit is 24% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?