Feuilleton: Waterval (95)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
95. Ik schrik als hij met een zwaai opengaat. Greet pakt me bij de hand en ik grijp die hand, als was ik een drenkeling die op het punt staat van verdrinken. Ze draait de deur achter me weer op slot. Tranen stromen over mijn wangen en Greet weet niets be­ters te doendan de vale poetslap te pakken die nog steeds op het tafeltje naast het mijne lag. Ze veegt er onhandig mee over mijn wangen. Ik schiet in een zenuwachtige giechel en Greet giechelt met me mee; een zware, schorre giechel. Zo een die grenst aan huilen. Als tranen bij machte waren verdriet te verkleinen, dan zou het schrijnende gevoe …
Dit is 25% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?