Feuilleton: Waterval (91)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

91. ‘Zo, daar was ik weer’, zegt Greet en ze zet ongevraagd een nieuwe kop cappuccino voor me neer.

Ik drink en wacht.

Als de stilte voortduurt, geef ik haar een zetje. ‘Abel. Hoe oud was hij?’

Greet glimlacht. ‘Abeltje, onze lieveling. Vooral mijn vader was gek op hem. Eindelijk een zoon na twee dochters. Hij was net één geworden en we oefenden al dagen met hem om hem te laten lopen. Tevergeefs. Zodra we hem loslieten, viel hij plat op de grond. Hij had een grote blauwe plek op zijn voorhoofd van zijn laatste val.’

Haar ogen worden weer troebel. Ik drink de laatste slok op en kijk naa …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?