Feuilleton: Waterval (39)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

39. Ik begroet een andere bezoeker, we knikken allebei kort en we lezen het in elkaars ogen: de stralende zon die de wereld plotse­ling zo’n vriendelijke aanblik geeft, houdt ons niet voor de gek.

Ik ga door mijn knieën als ik aankom bij de plek links ach­terin. De knuffels en speelgoedvrachtwagentjes onderstrepen de tegenstrijdigheid van deze plek. Sommigen kwamen levenloos ter wereld, hebben zich nooit kunnen koesteren in hun moeders armen, werden alleen geboren om begraven te worden. Anderen leefden even, een uur, een dag, een jaar, of twee. Maar de kleine grafzerkjes vertellen allemaal h …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?