Feuilleton: Waterval (35)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

35. Ik wachtte tot ik de sloffende voetstappen van de trap hoorde komen – mijn baas woonde boven de zaak. Nog trager dan anders hoorde ik hem naar beneden komen. Zijn gezicht was grauw, om zijn hals had hij een dikke sjaal geknoopt en zijn ogen stonden waterig.

‘Ik ben ziek,’ deelde hij mee. Hij zei nooit meer dan strikt noodzakelijk was, een gewoonte die ik inmid­dels van hem overgenomen had. ‘De bruiloft,’ legde ik het ontstane probleem maar gelijk op tafel.

‘Jij gaat in mijn plaats,’ deelde hij mee. Naast schrik en angst voelde ik zowaar een vleugje opwinding.

Het grote boerenerf was …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?