Feuilleton: Waterval (32)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

32. Uit het binnensmondse gemompel dat erop volgt, meen ik nog de woorden ‘suf’ en ‘bejaard’ op te pikken. Ik zucht diep en bedwing de neiging om te gaan schreeuwen.

Als we een kwartier later met zijn vijven de kerk binnenlopen, is er van al het gekrakeel niets meer te merken. We zijn gewoon een van de modelgezinnen waar onze kerk vol mee zit. Soms snak ik naar echtheid. Dat Dorien, die nu schuin voor me zit, eerlijk zou vertellen dat ze laatst nog keihard ge­schreeuwd heeft tegen een van haar kinderen. Of dat ze regel­matig een brutale mond krijgt van haar oudste zoon en geen idee heeft hoe …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?