Feuilleton: Waterval (26)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

26. Als haar ouders een halfuurtje later weer vertrokken zijn, blijft ze het beeld van haar moeders rechte rug in de deuropening van de slaapkamer voor zich zien. Zonder zich nog een keer om te draaien vertrok ze, haar schouders hoog opgetrokken, klaar voor een volgende slag. Ja, denkt ze, na die ene slag is mijn moeder al­tijd blijven wachten op de volgende. Zelfs een pasgeboren klein­dochter kan haar waakzaamheid niet doen verslappen.

En dan zijn er toch de tranen. Maar Frank is er ook. ‘Huil maar, meisje,’ zegt hij begripvol. ‘Ik snap dat je haar op dit mo­ment mist.’

Ze knikt stil. Maa …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?