Feuilleton: Waterval (18)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

18. Ervan uitgaande dat mijn vader er geen geheime liefde op na­houdt voor wie deze woorden bestemd kunnen zijn, blijft er nog één naam over: die van mijzelf.

De gedachte dat mijn vader mij zou aanschrijven met de kost­bare woorden ‘mijn liefste oogappel’, staat zover van me af dat ik haar slechts één seconde in overweging neem. Dan wijs ik haar resoluut van de hand. Toen Emma uit ons leven verdween, nam ze alle liefde mee: die tussen mijn ouders en ook die van mijn ouders voor mij. Dat ik het ben, is uitgesloten.

Met mijn vingers volg ik het spoor van de beverige letters op de envelop. Ik …
Dit is 26% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?