Feuilleton: Waterval (167)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
167. Frank kijkt me aan. Hij trilt nog. Even lijkt het of hij nog wat gaat zeggen, iets vragen misschien. Hij doet een stap naar me toe, haalt hijgend adem. Dan draait hij zich met een ruk om en loopt weg. Het geluid van zijn laarzen op het erf begeleidt zijn driftige stappen, onderstreept zijn woede. Het figuurtje voor het raam zwaait. Mijn arm lijkt niet van mijzelf te zijn. Als een staak hef ik hem omhoog en beweeg hem van links naar rechts. Ze klampt zich aan me vast en huilt. Ik sla mijn armen om haar heen. Het gebaar is automatisch, iets wat ik niet verleerd ben, zelfs niet nu ik bijna k …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?