Feuilleton: Waterval (165)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

165. Beschaamd doe ik een stapje achteruit. Ik heb het gevoel dat ik ­getuige ben van iets wat helemaal niet voor mijn ogen bestemd is.

Als ik de deur uitloop, kijk ik nog een keer achterom. Greet staat in de deuropening.

‘Weet je wat het is met eenden?’ roept ze me achterna. ‘Een woerd trekt zich terug als de eieren zijn gelegd en dan mag het vrouwtje het verder lekker zelf uitzoeken.’

Ze knikt nadrukkelijk.

Ik loop verder, gejaagd opeens, ­omdat ik zie dat het al vrese­lijk laat is.

Greets stem zwelt aan om de afstand tussen ons te overbruggen: ‘Jouw ­vader is duidelijk geen eend!’ …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?