Feuilleton: Waterval (158)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

158. ‘Gesloten’ meldt het bordje op de deur. De teleurstelling kruipt vanuit mijn buik omhoog en verspreidt een warme gloed achter mijn ogen. Ik knipper om de tranen terug te dringen. Mijn hele plan komt me opeens volslagen belachelijk voor. Greet is mijn moeder niet en ik ben geen kind meer. Waarom dacht ik dat Greet de tandwielen van mijn leven wel weer in beweging kon brengen nu mijn buurman er onverhoeds een handvol zand ingegooid heeft?

Ik bijt op mijn lip. Dan klop ik op de deur. Er gebeurt niets. Net als ik me om wil draaien en weg wil lopen zie ik achter in de lunchroom beweging. De …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?