Feuilleton: Waterval (152)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

152. Als van een afstand kijk ik naar mezelf. Verzin iets, denk ik, maak het aannemelijk dat je haar de step afpakt. Ik vind geen enkel argument. Slechts één ding is nog belangrijk. De step moet weg. Kapot. In duizend stukken. De step. De oorzaak van alles. De wortel van het kwaad.

We eten bijna zwijgend. Moeizaam passeren enkele happen mijn keel. Emily ziet wit. Lusteloos prikt ze in haar aardappels. Zelfs van het toetje, voor haar hét hoogtepunt van de maaltijd, neemt ze slechts twee kleine hapjes.

‘Waarom kwam je zo kletsnat thuis?’ vraagt Frank, terwijl we samen de tafel afruimen.

Ik …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?