Feuilleton: Waterval (142)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

142. Ik zet minnetjes. Ze worden ­groter tot slechts een en­kele min een hele bladzijde vult. Ik stop pas als het schrift vol is. Dan strek ik me uit op het matras en staar met droge ogen naar de zoldering.

De kleinste dingen vallen me op. De kalkaanslag in de waterko­ker. Het broodkruimeltje op de keukenvloer. Het kraken en rit­selen van Lidewijs jas als ze hem aantrekt en zich erin beweegt. De scheurtjes in het asfalt van het fietspad. Het stukje afgeblad­derde verf van het schoolhek. De ­vingerafdruk op de ruit van de schooldeur. Het blauwe adertje in Emily’s hals. De spinnenweb aan het p …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?