Feuilleton: Waterval (14)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

14. Die was nog gaaf. Als ik nou in mijn rechterschoen ook zo’n kras maakte, dan leek het net of het zo hoorde. Ik duwde met mijn nagel, maar er kwam alleen een deukje, geen kras. Ik moest iets scherps ­hebben.

Zoekend keek ik in het rond. Ik zag mama die naar voren en naar achteren wiegde, alsof ze tegen een zware storm in fietste, haar ogen twee inktzwarte gaten. Rechts van haar stond papa, zijn gezicht zo bleek en strak alsof het uit ijs gehouwen was. Ik dwong mijn ogen de andere kant op, want naast papa was iets wat ik niet wilde zien. De kras! Als ik nog harder duwde, zou het dan niet l …
Dit is 25% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?