Feuilleton: Waterval (130)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

130. Als de deur open­ gaat, schrik ik. Twee bezorgde ogen. Frank. Hij is ­alweer terug. ‘Gaat het?’

‘Hou me even vast’, zeg ik schor.

In Franks armen trekt de ergste kou zich terug.

‘Ik haal wel even filterzakjes bij de buren’, zeg ik. Ik kan het ­ze­nuwachtige geloop van mijn moeder niet meer aanzien. Buiten haal ik even diep adem. Ik open het hek, passeer de donkere sloot en loop het tuinpad van de buren op. Ik hoef niet aan te bellen, ik weet dat ik gezien ben. In de hoek van de kamer staat de fauteuil van de buurman. Donkergroen velours, met een gehaakt wit kleedje. Het is de vaste …
Dit is 24% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?