Feuilleton: Waterval (118)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

118. Mijn ledematen voelen plotseling driemaal zo zwaar aan als ik naar huis fiets. Een dof gevoel van teleurstelling nestelt zich vastberaden in mijn maag. Natuurlijk. Judith gaat naar Fien. Ze heeft behoefte aan vriendinnen. Logisch als je nog maar net ver­huisd bent. Logisch dat ze Fien uitkiest. Fien is lief, grappig, zorgzaam, gevoelig, knap. Wie zou Fien niet als vriendin willen?

Thuis leg ik mijn boek weg en staar uit het raam. In de tuin hangt een vetbol, zaterdag opgehangen door Lidewij. Twee mezen pikken met hun snavels van de bol. Een derde mees zit van een afstandje toe te kijken …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?