Feuilleton: Waterval (101)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

101. Met mijn ogen wijd open staar ik in de duisternis. Het gezicht van mijn moeder lijkt boven me te zweven. Af en toe val ik in een onrustige slaap, maar ik schrik telkens weer wakker. Als het grijze morgenlicht genadig door de gordijnen dringt, weet ik met een ontstellende zekerheid welke taak er op mij ligt te wachten.

Ik moet naar mijn moeder. Ik moet haar gaan vertel­len over vergeving en genade.

‘Lidewij, eet alsjeblieft door, je komt te laat op school!’ Lidewij negeert mijn waarschuwing en verkruimelt het volgende stukje brood tussen haar vingers. Met een wit gezicht zit ze aan de …
Dit is 25% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?