Feuilleton: Vriend of vijand (46)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

46. Stiekem wilde ik dat ik er zelf ook in paste. Dat ikzelf ook meekon naar Amsterdam. Even kijken hoe het was, even een echte knuffel geven. Maar dat kon niet, dat begreep ik ook wel. Ik moest flink zijn, dat had ik beloofd. Het was voor papa en mama al moeilijk genoeg. Ik dacht aan ons kale huis, waar de meeste spullen in de kachel waren verdwenen. Tante Dien kon dat niet geloven, dat we Siems bedje verbrand hadden.

‘Och, deerne toch’, had ze alleen maar gezegd. ‘ ’t Is moar goed daj doar weg bint.’

Dat was natuurlijk zo, maar toch … Ik kon het niet helpen, er kwam een traan. Niet een, n …
Dit is 24% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief