Feuilleton: Verraad (162)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

162. ‘Het moest een netwerk zijn, snap je me? Meer mensen die voorzichtig samenwerken. Ik speelde de vluchteling uit Utrecht. Geloofde jij mijn verhaal?’

‘Ik geloofde het wel, maar ergens leek het niet te kloppen’, antwoordt Michael onwillig.

‘Goed zo! Dat vonden sommige mensen in Amsterdam ook. Ik heb zowat alle taveernes en herbergen bezocht en al snel kreeg ik contact. Jouw oom, bijvoorbeeld. Hij geloofde totaal niet dat ik een Utrechtse koopman was. Ik liet doorschemeren dat ik handelde in geheimen. Toen moest ik maar eens bij hem thuis komen. Je tante was ook een schakel in deze ketting …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?