Feuilleton: Verraad (133)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

133. Hij is moe en besluit naar zijn bed te vragen. De waard gaat hem meteen voor naar boven en wijst hem een klein kamertje onder het rieten dak. Het riet is oud en muf, meteen niest hij hard. De waard schudt de strozak even op en weer moet Michael niezen.

‘Heer, hier is een kan met water om u morgenochtend op te frissen. U eet hier dan nog, denk ik?’

‘Prima, waard!’ antwoordt Michael op de hoge toon die bij een dikke geldbuidel past.

Daar ligt hij op de strozak onder een stapel dekens. Het is koud op zolder, maar het doet hem heel erg aan thuis denken. Ook daar sliep hij vlak onder het ou …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?