Feuilleton: Sonate in G rood (301)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

301. Een ogenblik later kwam de hand weer tevoorschijn. Kozlov hield hem slap tegen zich aan. ’Maar nu ben je vrij. Dat kwam ik je zeggen. Ze zitten nu achter mij aan.’

Toen hij achteruit naar de deur liep, maakte Liesl geen enkele beweging, geen enkel geluid. ’Je kunt je CIA-vrienden vertellen dat ik hier was,’ zei hij, ‘maar ze zullen me niet vinden.’ Liesl zag dat hij weer naar het pistool in zijn zak greep en zich omdraaide om weg te gaan. Bij de deur keek hij nog één keer achterom.’Mijn kameraden denken dat ik hen verraden heb. Dat heb ik niet gedaan. Ik geloofde in hen. Maar nu niet me …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?