Feuilleton: Sonate in G rood (298)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

298. ‘Carpe diem’, zei ze met een half lachje. ‘Pluk de dag, hè? Goed dan, zo kan ik het ook. Hier komt-ie.’ Hij tilde haar op en droeg haar naar de piano, waar hij haar op de gesloten klep neerzette, zodat ze op zijn oogniveau zat. ‘Als je van me houdt, trouw dan met me.’ Hij wachtte.

En wachtte. Uiteindelijk sprak ze één woord ten antwoord. ‘Wanneer?’

Drie uur voor het concert dwarrelden er zulke lichte sneeuw­vlokken over New York dat ze bij aanraking met de voorruit van de limousine verdwenen. Liesl en Ava zaten ontspannen op de achterbank en zagen de mensenmenigte van Manhattan zich i …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?