Feuilleton: over bergen heen (239)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

239. Binnen tien minuten waren we halverwege de helling. Dat betekende dat ik in tien minuten tijd bijna een halve dag lopen had bespaard.

Napoleon zat op Ashleys borst en keek naar me. Het beviel hem absoluut niet. Als ik hem zijn mening had kunnen vragen, had hij me waarschijnlijk aangeraden de vijftien kilometer te lopen.

Na twee weken onafgebroken sneeuwen lag de witte poeder torenhoog. Op sommige plekken zakte ik tot aan mijn middel weg, met nog drie meter onder mij. Er was niet veel voor nodig om het te laten wegschuiven.

Ik herinner me niets van het loskomen, van het tuimelen en rol …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?