Feuilleton: Over Bergen Heen (232)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

232. De enige bemoedigende gedachte was dat we ook weer naar beneden zouden gaan, na de klim. De weg maakte een scherpe bocht naar links en ik boog hijgend voorover. Mijn benen waren vermoeid en ik had snel last van kramp.

Weer overeind komend, staarde ik de duisternis in. De wolken hingen laag om de bergen, als een drukverband op een wond. In de verte, misschien vijfenveertig tot zestig kilometer verderop, werd het lichter. Ik kneep mijn ogen half dicht. Het duurde even voordat ik me realiseerde waar ik naar keek.

Terug bij de boom maakte ik het afdekzeil los en vouwde het op. Ashley werd m …
Dit is 27% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief