Feuilleton: over bergen heen (227)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

227. Ik vroeg me af hoe laat het was en keek uit gewoonte op mijn horloge. Het gebroken glas en condensatievocht eronder verrieden niets. Tegen de avondschemering liep het pad van een kleine heuvel naar beneden en werd vlak. Ik had stevig doorgeduwd, keek om en dacht aan elke bocht die we genomen hadden. We hadden ongeveer vijftien kilometer afgelegd.

De nacht brachten we door onder een geïmproviseerd afdak van het inmiddels gehavende afdekzeil en een paar takken die ik had afgehakt. Ashley lag comfortabel op de slee. Ze haalde haar schouders op. ‘Er is hier maar plaats voor een persoon.’

Ik …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?