Feuilleton: over bergen heen (226)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

226. Ik bond een lange draad aan het trekharnas om haar schouders en gaf haar het losse uiteinde. ‘Als je me nodig hebt, kun je aan deze draad trekken.’

Ze knikte, sloeg het uiteinde om haar pols en trok het afdekzeil onder haar kin dicht.

We liepen het laaiende daglicht in. Binnen een paar minuten klommen we naar de heuvelkam, op weg naar het pad dat door de bergpas de vallei uitliep. Ik hoefde maar zelden hard te trekken want de slee gleed goed over de sneeuw. De vlokken bliezen in mijn gezicht, landden op mijn wimpers en belemmerden het zicht. Ik veegde constant mijn gezicht af.

Mijn pla …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?