Feuilleton: Lilly Marlene (52)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

52. Allebei stonden we met half dichtgeknepen ogen in het donker om ons heen te staren. Ik kon me niet herinneren dat ik ooit eerder zoiets had gedaan.

‘Ja, ja, het lijkt er echt op!’ bevestigde mijn tante. ‘Het licht achter de ramen, de straatlantaarns, de schaduwen van de hoge bomen … Lange rijen van hoge oude huizen … Donkere binnenplaatsjes, waar de katten op jacht gaan … Af en toe hoor je een auto over de keitjes rammelen … En doe nu je ogen maar weer open. Tadaa!’

Ze stootte een vrolijke, diepe lach uit. ‘Plotseling lijkt het alsof alles betoverd is! Spiksplinternieuw!’

‘Had je nooit …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?