Feuilleton: Lilly Marlene (5)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

5. Heel licht staat hij er na afloop bij, terwijl ik emmers vol naar de afdeling sjouw. Later ben ik blij dat ik het gedaan heb, want het blijkt de laatste dag te zijn waarop mammie nog wat kan eten en de fruitig zoete appel zal dus de laatste smaak zijn die ze zich kan herinneren.

Het is oktober en mammies bed staat zo, dat ze de wolkenhemel kan zien. Het wordt al vroeg winter dit jaar. Op het gras glinsteren de gevallen blaadjes; ik doe het raam open, zodat mammie de regen kan horen. Zoals je zo veel stille kleine geluidjes kunt horen wanneer je ophoudt met praten. Ik lig in mammies armen, …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?