Feuilleton: Lilly Marlene (18)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

18. ‘Lena krijgt een telegram, alle anderen een rouwkaart. Hier, ik heb al een tekst.’

Ik trok een opgevouwen blad papier uit de binnenzak van mijn jas. Het blad was gekreukt en de randen waren smoezelig omdat ik het al een tijdje met me meedroeg.

Mammie had het me een keer zwijgend overhandigd, waarna ik het thuis had gelezen en er daarna nooit meer een woord aan vuil gemaakt had. Maar dat hoefde mevrouw ­Gubler niet te weten. ‘Mammie heeft de tekst zelf uitgezocht,’ zei ik. ‘Er staan ook nog wat andere ­dingen bij, voor de begrafenis. ­Muziek en zo …’

Met onzekere hand pakte mevrouw Gub …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?