Feuilleton: David en Mirjam (57)

wvttk
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

57. Hij sloot zijn ogen en probeerde het gesprek van daar­net te vergeten. Maar iedere keer zag hij die roodgloeiende pook weer voor zich, en de gemene lach van de Romeinse officier: ‘Wij hebben zo onze eigen manieren om je aan het praten te krijgen …’ Hij rilde. Er werd aan de deur gemorreld. Kwamen ze hem nu al halen? Had de officier zich bedacht en wilde hij hem meteen verho­ren? David maakte zich zo klein mogelijk en ging in de verste hoek van zijn cel zitten.

Een streepje fakkellicht scheen de kleine ruimte in. Toen de deur wijder open ging, werd zijn cel verder verlicht. Een bewaker bl …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?