*

Feuilleton: de laatste slag (86)

86. Moeder knikt. Jos ziet dat ze weer met haar ogen gaat knipperen. Gaat ze nu gelijk al huilen? Ze moet er wel bij blijven, vindt hij. Snel trekt hij een tissue uit de doos op tafel en steekt hem zijn moeder toe. ‘Dank je,’ snift zijn moeder. Ze houdt de tissue voor haar ogen en haalt een keer diep adem. ‘Sorry, hoor! ’t Is allemaal zo…’ ‘Het geeft niet,’ zegt de politieman. ‘Zullen we gaan zitten?’ Hij trekt een stoel naar achteren en gaat aan de eettafel zitten. ‘Lust u koffie?’ zegt Jos.

advertentie