*

Feuilleton: Letitia's appelboom (86)

86. De woorden waren voor Letitia als zachte zalf op een schrijnende wond. ‘Niet zoals mama je vrouw was. Zij is een zwarte. Ze kan niet eens wettig haar jawoord geven en zo.’ ‘Nou, dat heeft ze anders wel gedaan. En jij zult dat moeten accepteren als je in mijn huis bent. In ons huis.’ Junior gluurde naar haar. ‘En hoe mag ik haar dan wel noemen?’

advertentie