Theologenblog: Meten met twee maten

Theologenblog

Krijgen antisemitisme en christenvervolging in Nederland dezelfde aandacht? Of horen we wel een luid protest als er een evidente antisemitische uitlating is in het publieke domein, terwijl er nauwelijks aandacht is voor bedreiging van christenen in Nederland?

Helaas hebben veel Joodse Nederlanders regelmatig te maken met negatieve uitlatingen, bedreigingen en zelfs aanslagen, zoals pogingen tot brandstichting. Alle Joodse ‘objecten’ worden in Nederland extra beveiligd. Dat is niet van de laatste twee jaar, dat is al tientallen jaren het geval. Zo af en toe krijgt dit aandacht op televisie en in de pers. Terecht maakt dit tongen los, na elk ervaringsverhaal is de verontwaardiging groot. De situatie verandert daar niet van, maar er is in elk geval een bewustzijn in de samenleving dat hier een ernstig probleem ligt, dat oude wortels heeft.

Binnen het Overlegorgaan van Joden en Christenen in Nederland (het OJEC) werd nota bene van Joodse zijde aan ons als christenen de vraag gesteld waarom wij niet meer aandacht vragen voor vergelijkbare bejegening van christenen. Opperrabbijn Jacobs deelde met ons zijn indruk dat christenen zich niet zo druk maken over bedreiging en vervolging van medechristenen. Een antisemitische leus tijdens een demonstratie haalt de krant, maar het lijkt christenen in Nederland minder te deren wat er over christenen geroepen wordt; en wat er metterdaad gebeurt, zowel in Nederland als daarbuiten. Meten jullie niet met twee maten?

Om die reden heeft het OJEC besloten dit thema aan de orde te stellen in een conferentie, volgende week dinsdagavond, 7 juni, in Amstelveen (zie voor verdere gegevens en opgave: www.ojec.nl).

Joden en christenen zullen ervaringen uitwisselen en daarover in gesprek gaan. Veel wat dichtbij gebeurt, is nauwelijks bekend. Daarom moeten de verhalen worden gehoord, van Joodse en van christelijke zijde. En het Overlegorgaan zal geen overlegorgaan zijn, als niet vervolgens het debat wordt gezocht: hoe gaan wij in eigen gemeenschap hiermee om? Welke emoties worden losgemaakt? Hoe stellen we ons te weer? Kunnen we leren van elkaars reacties? Is het mogelijk om met één maat te meten: die van liefde, respect, aanvaarding, verbinding?

Dat kunnen makkelijk uitgesproken woorden zijn. Hoe blijkt nu dat je meent wat je hiermee uitdrukt? Heel scherp werd van Joodse zijde over christenen opgemerkt, dat als wij zeggen dat wij hen willen steunen, maar niets over hebben voor hulp aan medechristenen, zij weinig fiducie hechten aan die steunbetuiging. Laat maar zien, wat dat betekent: ‘verbonden zijn’. Is dat metterdaad meer dan het onderhouden van een ‘zondag van de lijdende kerk’, zoals vorige week? 

Om het spannend te maken en de focus te richten op de vraag wat echte verbondenheid inhoudt, heeft het OJEC rabbijn Yitzchak Y. Schochet uit Londen uitgenodigd om vanuit zijn perspectief te spreken over de implicaties van het gebod de naaste lief te hebben. Hoe verhoudt zich dat gebod tot de grote vragen van vreemdelingen die aan de deur van Europa kloppen en het toenemende racisme in onze eeuw?

Het is eenvoudig om grote woorden te spreken, en toch met twee maten te blijven meten. Ik ben erg benieuwd of het lukt om in deze spannende conferentie elkaar niet de maat te nemen, maar samen met één maat te meten.

Michael Mulder is ​universitair docent Nieuwe Testament en Judaïca aan de Theologische Universiteit Apeldoorn.

PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief

Nieuws