Over bergen heen

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

103. Ik zwaaide met de boog en wist dat ik nog maar een seconde of twee had. Mijn armen krampten en mijn borstkas voelde aan alsof iemand er met een lans in stak. Ik hoestte en proefde bloed. Mijn krachten namen af. Ik had licht nodig en mijn armen trilden.

 

Er schuurde iets langs mijn been, ik hoorde een klik en iemand schoot een lichtkogel uit de ingang van de grot. Het projectiel beschreef een lange boog door de lucht, als een spaceshuttle, en bleef als een metalig oranje lichtpunt ongeveer dertig meter boven ons hangen. Het licht drong door naar beneden en wierp schaduwen. De kat stond …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?