Feuilleton: Over bergen heen (216)

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
216. Ik was de troostprijs – en dat vond ik best. Ik hield van hem, hij hield van mij; we werden vrienden en het was een uitlaatklep voor mijn vaders onderdrukking. Maar als we niets schoten, gingen we geen van beiden dood. Dan stopten we op de terugweg bij een visrestaurant, een snackbar of een pannenkoekenhuis. Het was een leuk tijdverdrijf, geen kwestie van leven of dood. Maar als ik hier in de wildernis een prooi mis of alleen maar verwondt en niet terug kan vinden – of als ik geen prooien tegenkom omdat ze me zien of ruiken – dan gaan we wel dood. Hier in de wildernis maakt het wel uit. H …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?