feuilleton: over bergen heen (173)

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

173. Het was laat in de middag. 16:17 om precies te zijn. Ik was net klaar in de operatiekamer en liep terug naar mijn kantoor toen de verpleegsters zeiden: ‘Uw vrouw wacht op u.’

Je verscheen nooit zomaar. En je ‘wachtte’ nooit op me. ‘Is dat zo?’ vroeg ik.

Ze knikten, maar zeiden niets. Ze wisten het. Ik liep naar binnen en jij stond naar de kleurenwaaier te kijken. Een van die misschien vijf centimeter brede en twintig centimeter lange waaierboekjes met alle mogelijke tinten van het kleurenspectrum. Je staarde ernaar, met je hand aan je kin, keek nog eens, keek op naar de muur, weer naar …
Dit is 22% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief