Wie huilt, krijgt in Nederland meestal gelijk

Ooit ben ik flink te grazen genomen door The English Patient. Ik zat op de eerste rij in een Leidse bioscoop en met een levensgroot scherm voor me en mijn toekomstige vrouw naast me, ging ik helemaal kopje onder. The English Patient won dat jaar maar liefst negen Oscars, dus zo vreemd was het ook weer niet dat het verhaal me enigszins meenam. Het is gewoon goed verteld.
De Hongaarse avonturier, Almazy, had dagenlang door het mulle zand van Egyptes woestijn gelopen om weer in de bewoonde wereld te komen en hij had er alles aan gedaan om een vliegtuigje te pakken te krijgen. Maar het was te laat. Zijn geliefde Catherine, die hij gewond in de woestijn had achtergelaten, had tevergeefs op hem gewacht. In een koude grot zag ze haar lamp langzaam doven, schreef ze een paar laatste regels in haar dagboek en stierf ze in donkerheid en eenzaamheid. Toen Almazy huilend met het lichaam van zijn grote liefde uit de grot kwam lopen, viel het niet mee om het helemaal droog …
Dit is 9% van het artikel.

Wil je doorlezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?