Van de redactie: kerknieuws van buiten of van binnen

<p>Hoofdredacteur Sjirk Kuijper.</p> Opinie

Hoofdredacteur Sjirk Kuijper.

| beeld nd
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

In december zond Nieuwsuur een zesdelige serie reportages uit over christenen in ons land. De diversiteit van hun kerken werd mooi, integer in beeld gebracht. De ene kerk is kwijnend of in zichzelf gekeerd; de andere vitaal en getuigend, actief, maatschappelijk geëngageerd, of zelfs booming.

De maker van de serie, Jan Eikelboom, was aan het begin van zijn research bij het Nederlands Dagblad op bezoek geweest om over zijn onderwerp te praten. Maar dat was niet de reden waarom in elke aflevering wel een spoortje ND zichtbaar werd. Toen Nieuwsuur voor een reportage over De Volle Kerk ging filmen in de snel groeiende Mozaiek0318-gemeente in Veenendaal, zat er zoals zo vaak een ND-collega in de dienst. Ook in de aflevering over De Zware Kerk, vanuit de Grote Kerk in Sliedrecht (hervormd, Gereformeerde Bond), spotte ik een collega met zijn gezin in de banken. En of het nu over De ­Geëngageerde Kerk ging of over De Nieuwe Kerk: er kwamen abonnees, relaties en raakvlakken met onze krant in beeld.

Wat illustreert dit? Als wij over de kerk in Nederland berichten – dagelijks – dan zijn we daar met hart en ziel, persoonlijk bij betrokken. Dan gaat het over onze lezers en geloofsgenoten, over familie, over onszelf. Dus ook als wij menen dat we een keer scherp moeten commentariëren over nieuws op kerkelijk terrein, gebeurt dat niet van veilige afstand of hooghartig vanuit de lucht, maar met onze poten in diezelfde klei.

Ik schrijf dit in een week dat heel Nederland in rep en roer is over de Nashvilleverklaring. Ook zoiets raakt ons, op allerlei manieren. Er staan namen onder van een ND-columnist en, om het nog persoonlijker te maken, van docenten die mij ooit hebben ingeleid in het Oude Testament en de Hebreeuwse taal: leermeesters die mij voor het leven hebben gevormd. ­Tegelijk gaat het over transgenders in de familie, over homoseksuele collega’s en vrienden, soms uit diezelfde kerken. Daarom kan ik het slecht hebben als ons commentaar op één hoop gegooid wordt met wat seculiere media deden, alleen maar omdat wij kritisch waren en ‘geloofsgenoten afvielen’. Juist zulk oppervlakkig, op de geur af beoordelen van teksten heeft ertoe geleid dat ook ­capabele mannen een miserabele verklaring steunden.

Gelukkig hoeft in één ‘hoofdredactioneel’ niet alles te worden gezegd. De krant kent vele genres, op de schaal van verslag­geving tot commentaar. Met ingang van deze week schrijft Reina Wiskerke op woensdag en zaterdag op pagina 2 een ­column over onze cultuur, samenleving en media. Persoonlijk en bespiegelend. Ik ben een fan van haar wijze bescheidenheid, bekend van haar rubriek die tot nu toe zaterdag op de mediapagina verscheen. We hopen dat op de nieuwe plek nog meer lezers haar columns gaan ontdekken en waarderen.

Afbeelding

Bijlagen

Fotoserie, 2 foto's
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?