Van de redactie: Eigen kerkelijke wegen

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Dominee Henk Mijnders is zijn eigen weg gegaan. Zijn levensverhaal, vorige week in bijlage Zeven, oogstte warme reacties. ‘Prachtmens, prachtig interview’, schreef een Zwolse lezer. Maar het leidde ook tot enige paniek rondom de Peperbus.

Mijnders is predikant van de Christelijke Gereformeerde Kerk (CGK) in Zwolle. Hij vertelde hoe hij zich persoonlijk, als theoloog en voorganger heeft ontwikkeld en hoe pastorale vragen rond homoseksualiteit dat proces hebben beïnvloed – ‘Dat is voor mij een moment geweest dat ik wakker werd’. Paren van eenzelfde geslacht worden in zijn gemeente toegelaten tot het avondmaal. Dominee Mijnders zou het niet anders willen. ‘Het komt op je pad. Dan moet je eigen-wijze keuzes maken.’ En hij is dankbaar dat die ruimte bestaat, in de gemeente die hij al bijna een kwarteeuw dient – ‘terwijl het volgens de Christelijke Gereformeerde Kerken niet kan’.

De CGK van Zwolle, met meer dan 3500 leden, gaat dus haar eigen weg binnen dat kerkverband; al jaren. De regionale en landelijke kerkvergadering hebben de eigen-wijze gemeente tot de orde willen roepen. Tegen het oordeel van de ­synode loopt een revisieverzoek. Maar wat als dat verworpen wordt?

Wat, als? Dominee Mijnders gaf een zeldzaam duidelijk antwoord op die vraag. Hij schetste drie opties: de gemeente gaat zelfstandig verder, ze sluit zich aan bij een ander kerk­verband, óf de relatie met de CGK moet losser worden (een ­federatief verband?) zodat de kerken meer verschillen kunnen verdragen. Mijnders weet niet wat het wordt (‘daar kom ik niet uit’), maar ‘het kan haast niet anders of er moet iets van een herverkaveling komen in de kerkelijke kaart’.

Tot zover het portretinterview van vorige week. En wij lazen daar nieuws in. Niet omdat we niet eerder vermoedden dat christelijk-gereformeerden in Zwolle een spanning ervaren tussen hun lokale praktijk en de lijn van het kerkverband. Wel omdat het probleem zo helder benoemd werd; niet door een buitenstaander of een willekeurig kerklid, maar door de voorganger. En voorts: omdat die predikant, zonder kerkpolitieke meel in de mond, een vraag naar de ­toekomst beantwoordde. Hij schetste drie wegen: twee buiten het kerkverband, en één losser daarvan. Wat doen wij dan? Dan vragen we aan de kerkredactie een berichtje te maken voor pagina 3, waarin we het nieuws uit de bijlage oplichten en een andere predikant (Dingeman Quant, voorzitter van de laatste CGK-synode) kort laten reageren op de geschetste opties.

Uit wat er vervolgens in Zwolle gebeurd is, blijkt dat de CGK daar écht heel eigenzinnige wegen gaat. Het kerkbestuur is zaterdagmiddag kennelijk in spoedberaad bijeengekomen. Wat daar besproken is, weten we natuurlijk niet. Maar in de tekst die na afloop op de website van CGK Zwolle verscheen, wordt officieel verklaard dat het portret van ds. Mijnders een ‘mooi artikel’ was geworden; ‘typisch Henk!’.

Dat is fijn, een compliment dat officieel door een kerkbestuur is ondertekend! Minder fijn is het, dat ons stukje op pagina 3 als ‘onzorgvuldige en tendentieuze berichtgeving’ betreurd wordt. Met nadruk wijst de raad erop dat die samenvatting door een ándere journalist geschreven is dan het interview. En de kerkbestuurders nemen afstand van ‘de suggestie dat de kerkenraad koerst op een breuk met het kerkverband’.

Wij hebben onszelf maandag bij de bestuurders van de CGK Zwolle uitgenodigd, om te vragen waar al die commotie op de sabbat nu voor nodig was. Het bleek dat de ouderlingen het jammer vinden dat wij niet hun (het ‘bevoegd gezag’) om een reactie hebben gevraagd op de prognose van ds. Mijnders, maar wel diens collega ds. Quant. En ze legden ons uit dat in hun kerk niet de dominee de koers bepaalt, maar de Kerkenraad Algemene Zaken, waarvan de predikant niet eens deel uit maakt. Ook in dat opzicht gaat Zwolle trots z’n eigen weg.

Van onze kant hebben wij ingebracht dat niemand afstand hoeft te nemen van een suggestie die niemand gewekt heeft. Nergens schreef het ND ‘CGK Zwolle scheidt zich af’ of ‘verlaat kerkverband’. Het nieuwsbericht vatte de overwegingen uit het interview prima samen. Direct na de aanhef werd helder dat het niet over een beleidsbesluit van de kerkenraad, maar over een prognose van de predikant ging. En die kop dan, ‘CGK Zwolle gaat eigen weg’? Die kon vragen oproepen, dat klopt. Maar die vragen werden na twee zinnen beantwoord.

Wij hanteren hier nadrukkelijk de wij-vorm, omdat de krant in grote eensgezindheid door een collectief van journalisten wordt gemaakt. De portretschrijver en de kerkredacteur die het nieuwsbericht schreef, behoren tot dat ene team. En het is de hoofdredactie die verantwoording draagt en aflegt voor hun beider werk. Het heeft ons verbaasd dat kerkbestuurders op hun vrije zaterdag bijeenkomen om de ene journalist een billijk compliment, en de andere een volstrekt misplaatst standje uit te delen. En dat ze dat dan ook nog eens officieel, als bestuur van een lichaam met 3500 leden, ondertekenen.

Enfin, de CGK Zwolle gaat wel vaker haar eigen weg, maar de woorden van haar voorganger waren begrijpelijker dan de wegen van haar Kerkenraad Algemene Zaken.

Links

PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief