Schaamte en schuld

De afgelopen twee weken heb ik elke zondag avondmaal gevierd. Mij deed het goed. Zo hoort het. Onze kinderen vonden het minder. Avondmaal is saai. Een beetje gelijk hebben zij wel. Van een aanschouwelijk teken hebben wij in onze gereformeerde traditie een traag en weinig enerverend tafereel weten te maken. Tafel na tafel gebeurt hetzelfde. Daar kun je je niet voortdurend betrokken bij weten en je geloof vier keer door laten voeden. En door volwassenen zijn zij gedwongen tot een toeschouwersrol. Maar, laten wij, in de taal van het klassieke formulier, niet bij deze uiterlijke tekenen blijve …
Dit is 10% van het artikel.

Wil je verder lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?