Psychische nood is meer dan sociaal probleem

Stellen dat een dokter alleen kijkt welke stoornis iemand heeft en welke pillen nodig zijn, is overdreven. Op de foto: een demonstratie tegen het gebruik van medicijnen in de psychiatrie en in het bijzonder het verstrekken van ritalin aan kinderen. |beeld Novum / Jurriaan Brobbel Opinie
Stellen dat een dokter alleen kijkt welke stoornis iemand heeft en welke pillen nodig zijn, is overdreven. Op de foto: een demonstratie tegen het gebruik van medicijnen in de psychiatrie en in het bijzonder het verstrekken van ritalin aan kinderen. |beeld Novum / Jurriaan Brobbel

Gebruik binnen de geestelijke gezondheidszorg van het handboek DSM kan tot overclassificatie leiden en doet dat soms ook. Maar het is te simpel om te beweren dat de grootste groep cliënten in de ggz gezonde mensen zijn met slechts sociale aanpassingsproblemen.

In de krant van 25 april reageert Philip Troost, theoloog en pastor/therapeut, op een interview met Allen Frances over de invloed van de DSM-V. (DSM is een internationaal classificatiesysteem voor psychische diagnostiek. DSM-V is de vijfde versie van het handboek.) Troost spreekt zijn zorg uit over de invloed van de DSM-cultuur. Waar ik moeite mee heb, is het gemak waarmee Troost stelt dat veel christenprofessionals in de hulpverlening zich laten hersenspoelen door de DSM-geest die de ggz-wereld beheerst. Ik ben het hier als christelijke hulpverlener binnen de ggz-instelling Eleos absoluut …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?